Bas
van Frans
Zelfs de dieren en de bloemen
moeten nu echt afscheid nemen.
Bassebas, o Bassebas,
waarom moest dit toch gebeuren?
De dieren zijn heel even stil;
‘t is net of alle bloemen, even, minder geuren, minder
kleuren!
Wilde haren, zwarte
handen,
van vuil gevlekte broek en jas.
Dat kunnen
we misschien nog wel vergeten,
maar nooit je vrolijkheid,
nooit hoe
blij je altijd was!
Bassebas, o Bas, o Bas!