Pitje en schil.

Veranderingen in je leven zetten je aan het denken, aan het zoeken ook in je zelf. Zo ben ik dus al lange tijd aan het uitzoeken hoe ik zelf in elkaar steek. Ik merkte na het ongeluk van Bas dat ik tobde met de verschillende kanten in mij zelf, mijn gevoel en mijn rede. Langzaam aan ben ik ze gaan vergelijken en heb ze maar een naam gegeven. Er zullen nu wel mensen denken: is ze schizofreen aan het worden?. Dat geloof ik niet, maar het klinkt naar mijn gevoel aardiger als ze een naam hebben, de naam duidt eigenlijk al het type-ik aan dat ik beschrijf.

MIJN PITJE-IK.

Mijn pitje-ik is niet beheersbaar, zij is grillig en kan komen opdagen op de meest ongelegen momenten. Ze is lief en verdrietig, eenzaam en aanhankelijk, ze zoekt en is soms erg bang en bezorgd. Ze heeft eigenschappen die ik niet allemaal bij mij zelf herken, maar sommige weer wel. Pitje is zwak, maar kan zich wel laten gelden en blijkt dan juist een kracht te hebben die mij dingen uit liefde laat doen, die ik zelf niet kan verklaren, ze lijken mij onlogisch, maar doen mij wel goed.

MIJN SCHILLETJE-IK

Mijn schilletje ik kan ik aantrekken, maakt dat de omgeving denkt dat ik sterk en zeker ben. Zij kan vechten voor een doel en de schijn wekken dat alles goed gaat of beter dan eerst. Ze biedt me uitdagingen en geeft me de kracht om verder te willen. Ze laat me lachen, terwijl binnen in mij een traan naar beneden glijdt. Maar hoe sterk ze ook is, soms wordt ze weggeduwd door pitje, die mij dan even laat betijen in mijn zwakte.

Uiteindelijk is degene die mijn omgeving ziet, enkel en alleen mijn schilletje-ik, pitje-ik bewaar ik voor thuis en alleen mensen die mij goed genoeg kennen, kennen pitje.

©Databeesje